Mostrando entradas con la etiqueta Música e sociedade. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Música e sociedade. Mostrar todas las entradas

domingo, 13 de marzo de 2011

A música en todo o mundo


A música utilízase en todo o mundo para acompañar a outras actividades. Por exemplo, soese relacionar en todo o mundo coa danza.
A música é un dos compoñentes principais dos servicios relixiosos, os rituales profanos, o teatro e todo tipo de entretenementos.
Na sociedade occidental de finales do século XX, por exemplo, un dos usos principais da música é a audición de concertos, de emisións pola radio ou de grabacións.Por outra parte, tamén existe música como parte dun fondo adaptable para actividades non relacionadas, como o estudo ou as compras.En todo o mundo, os músicos soen tocar para a sua propia diversión. En algunhas sociedades, non obstante, o uso privado da música formalizouse, como no caso de Suráfrica, onde algúns xéneros e estilos especiais están reservados para ser tocados polos músicos para o seu entretemento persoal.
Sen embargo, o empleo máis habitual da música é como parte do ritual relixioso.Nalgunhas sociedades tribais, a música parece servir como unha forma especial de comunicación con seres sobrenaturais. Outra función, menos obvia, da música é a integración social. Para a maioría dos grupos sociais, a música pode servir de símbolo poderoso. Os membros de moitas sociedades comparten sentimentos de pertenza a certa música. En realidade, algunhas minorías utilizan a música como un símbolo central da identidade do grupo.
A música pode servir tamén como símbolo baixo outras formas. Pode representar ideas ou eventos extramusicais ( como nos poemas sinfónicos do compositor alemán Richard Strauss)



Ou pode ilustrar ideas que se presentan verbalmente nas óperas (especialmente nas do compositor alemán Richard Wagner), no cine e nos dramas televisivos e , a miudo, nas cancións.

http://www.youtube.com/watch?v=P4r_xHVPc84&feature=related



http://www.youtube.com/watch?v=zsRLV5BKFtg


Música na antigüedade

Dende que hai homes sobre a Terra, existen manifestacións musicais, pois estas son consecuencias dea necesidade do home de comunicarse ou de expresar sentimentos.Incluso antes de que o home fabricara instrumentos musicais xa facía música cantando, aplaudindo ou golpeando obxetos.
As primeiras cancións fixéronse a base de moitas repeticións ou eran dun ámbito melódico moi limitado, moi achegadas ao linguaxe falado. Consérvanse restos dun certo linguaxe musical nuns xeroglíficos que indican o ascenso ou descenso do son mediante o movemento da man.
Para o home primitivo había dous sinais que evidenciaban a separación entre a vida e a morte:
Os ritos da vida e morte desarrollábanse con movemento e co son. No chamado arte prehistórico danza e canto fúndense como símbolos da vida, mentres que quietude e silencia son símbolos da morte.
O home primitivo encontraba música na natureza e na sua propia voz. Tamén aprendeu a valerse de rudimentarios obxetos (ósos, canas, troncos, conchas) para producir sons.


Flauta de caña e silbato de concha.


Na prehistoria aparece a música nos rituais de caza ou de guerra e nas festan onde, ó redor do lume, se danzaba ata o agotamento. A música estaba basada fundamentalmente en ritmos e movementos que imitan ós animais.
Os primeiros instrumentos foton obxetos, utensilios ou o mesmo corpo do home que podían producir sons. Estes instrumentos podemos clasificalos en:
a) Autófonos: Aqueles que producen sons por media da materia coa que están construídos.





b) Membranófonos: Serie de instrumentos máis sinxelos que os construídos polo home. Por exemplo tambores feitos por unha membrana tirante sobre unha noz de coco e un recipiente calquera.



c) Cordófonos: De corda, a arpa.




d) Aerófobos: O son orixínase neles, por vibracións dunha columna de aire. Un dos primeiros instrumentos foi a flauta, que nun principio estaba construida con un óso con buratos.

viernes, 11 de marzo de 2011

Música para o aprendizaxe

A música ten un talento especial para unir a xente. O neno que vive en contacto coa música aprende a convivir mellor con outros nenos, establecer unha comunicación máis armoniosa. Dálles a seguridade emocional, confianza, porque se senten comprendidos por cancións e estan inmerso nunha atmósfera de apoio, colaboración e respecto mutuo.
Os beneficios da música nos nenos:
A fase de aprendizaxe do neno é máis estimulada pola música. A través de cancions onde as sílabas son rimas e estan acompañadas de xestos, o neno mellora na comprension o significado de cada palabra. E así son aprenden máis rapidamente.
A música tamén é beneficiosa para o neno sobre a concentración, e mellorar a súa habilidade en matemáticas.Tamén facilita a aprendizaxe dos nenos de outras linguas, aumentando a súa memoria. Coa música, a expresión física do neno é máis estimulada. Utilizar novos recursos para adaptar os seus movementos ao ritmo de obras diferentes, contribuíndo así para o perfeccionamento do control rítmico de seu corpo.


jueves, 3 de marzo de 2011

Música comercial

Muchas veces cuando hablamos de música o escuchamos hablar de este tema, la calificamos de distintas formas: comercial, underground, alternativa, grunge, etc. Mucha gente cree que comercial es toda la música que se haga con un fin monetario, esto es, compuesta con la idea de cobrar por ello, aunque el significado acostumbra a ir más allá. Lo más común es que nos refiramos a canciones que ''entran fácil''. Suelen ser canciones con estructuras sencillas (estrofa-estribillo-estrofa-puente-estribillo), donde dominan los acordes y las escalas mayores (más alegres y comunes).


La música comercial es esa construída en laboratorios del sonido, aquella donde participan los productores de moda, toman un talento, lo llevan al estudio y lo moldean según cual sea la tendencia que marca el mercando en ese instante. Cuando hablamos de música comercial ésta no depende exclusivamente del género pop, en los demás estilos musicales también ocurre esta mecanización del arte, podemos encontrar música comercial muy superficial en el rock (My Chemical Romance es un gran ejemplo), en el rap (Eminem) y hasta en el metal (Discos de Metallica como el Load o Reaload), nadie se salva de esta banalización y lo más triste es que cada día crece esta tendencia.

¿Pero a todo esto podríamos decir que toda la música comercial es mala?, por supuesto que no, hay artistas que tienen el control del proceso creativo de sus discos y logran mantener un equilibrio entre los que es comercialismo y calidad de producto, gente como por ejemplo Phil Collins y Elthon John pueden crear trabajos inmensamente comerciales, mas la carga de calidad implícita en esos productos es inmensa.



El gran problema viene cuando el artista vende su alma al diablo y deja todo el proceso creativo en manos de un productor, un escritor y un arreglista, personas que obviamente poseen una visión distinta a la del músico, centrados única y exclusivamente en cuantos singles tendrá el disco, que tan pegajoso es el coro y que otro artista con éxito ha hecho algo parecido.


Distinto es conseguir un buen productor para que actúe como catalizador creativo y tercer oído en el proceso de grabación de un álbum, su tarea es muy distinta a los productores de la música comercial, pues a este le toca entender, manejar, asesorar y delimitar que es lo que quiere el músico con el trabajo que ha compuesto, esta relación la vemos con claridad en Metallica, en la época que el productor de los discos era Flemmnig Rasmussen la banda sacó al mercado trabajos que definieron el sonido de la banda de forma definitiva, duros, potentes, Master of Puppets, And Justice for all, la banda tenia el control del trabajo musical mientras Rasmusssen les afinaba los aspectos técnicos, muy distinto a la labor de la banda con Bob Rock, que venía de convirtirse prácticamente en el quinto miembro de la agrupación.


La música comercial tiene una vida corta y en la mayoría de los casos no llega a trascender históricamente, es el caso de Cindy Lauper o Flans, artistas que vendieron mucho en una época pero que hoy están olvidados en el mundo de la música.


En cambio cuando la música está hecha con el alma la longevidad es casi una garantía, grandes artistas se mantienen en escena después de mas de veinte años de carrera solo por ser honestos, ver mas allá de los millones de discos que pueden vender y dedicarse a lo suyo, la creación, de todas maneras, no solo la música comercial puede vender millones de discos, cientos de artistas no comerciales han hecho millones con su música, Nirvana, Guns and Roses, Pantera, Slayer, Iron Maiden, Kiss, Massive Attack, Prodigy, John Mayall son sólo unos pocos nombres en el universo de los músicos que han sido fieles a sus creencias y raíces habiendo hecho de música una marca registrada muy productiva monetariamente hablando.



martes, 22 de febrero de 2011

A Música e os Adolescentes

En moitos casos, a música é parte da tradición dun país ou rexión, como reggaeton, tango, folclore, rap, polca, salsa, samba, etc. A música é un complexo de significados e opera nas prácticas culturais do elemento de socialización dos mozos, mentres a diferenciación de estado ou papel. A música pasou por modificacións dramáticas, e a influencia que exerceu en todas as xeracións, sobre todo en adolescentes foi sempre unha fonte de preocupación para a sociedade e as familias, os mozos se identifican con diferentes temas musicais ou cos seus intérpretes.
O xénero preferido dos adolescentes é o rock. Bandas como Nirvana, chumbo, intoxicado Blink-182 están de favoritas, continuando cos Good Charlotte e Daddy Yankee ata chegar Maná (para os máis románticos).

NIRVANA
Nirvana é unha soada banda estadounidense de rock, procede de Aberdeen, Washintong. Co éxito do sinxelo "Smells Like Teen Spirit", do álbum Nevermind, Nirvana escalou as listas musicais en todo o mundo e iniciou a explosión do que ata ese momento era punk underground e rock alternativo na escena musical mundial, nun movemento ao que os medios da época referiríanse como "grunge".

INTOXICADOS
Banda argentina formada por Álvarez Cristian "Pity" (voz e guitarra); Barrozo Felipe (guitarra); Meyer Abel (batería) e Rossi Jorge (bajo).

martes, 15 de febrero de 2011

A MUSICOTERAPIA

Despois de descubrir todos estos efectos da música sobre as persoas, podemos profundizar na ciencia que utiliza estes e outros coñecementos musicais para usos terapéuticos, a musicoterapia.

Orixes
:
Foi na antiga Grecia cando Pitágoras, Platón e Aristóteles comezaron a plantearse os efectos musicais. Este último foi o creador da teoria Ethos, que dicía que a música e os seres humanos estaban intimamente conectados, e que podía influir no estado de ánimo e no carácter.

Idade Media:
Desta época son San Basilio e Severino Boecio que seguiron investigando a teoría de Platón que afirmaba que a música podía dar placer ou sedar. Polo tanto considerábana un medio perfecto na educación. Boecio chegou incluso a recoñecer tres tipos de música:
- Música mundana: é aquela presente no universo e nos seus elementos.
-Música instrumental
-Música humana: que a que se leva por dentro e se fai co propio corpo.

Renacemento e barroco:
Durante estas épocas publicáronse diversas obras que iban ampliando coñecementos aos descubrimentos e teorías pasadas. un exemplo foi a "teoría dos afectos" que procedía da tería Ethos pero máis avanzada e que deu lugar á ópera.
No barroco tamén destacou Robert Burton que foi un médico inlés que escribíu no 1632 “The anatomy of melancoly ” onde se falaba dos efectos curativos da música.

Séculos XVIII, XIX:
Séguense investigando os efectos da música, pero dende un punto máis científico. Son moitos os nomes de médicos destacados desta época, e en conxunto seguiron descubrindo novas utilidades na medicina, excepto para a epilepsia onde dicían que estaba contraindicada. Francisco Vidal Careta foi o español máis coñecido pola súa tese: " La música y sus relaciones con la medicina" onde propoñía cousas como montar orquestas nos manicomios.

Século XX:
É nesta época cando se aplica, sobre todo, o método experimental. Contratábanse músicos para tocar en hospitais e así poder ir analizando as melloras nos pacientes. Nesta época destacan Emile Jacques Dalcroze e Karl Orff. Tamén se empezan a crear asociacións como “Society for music therapy and remedia music”, que na actualidade se chama “British Society for Music therapy”. Depois desta creáronse outras como a "Asociación española de musicoterapia".

Século XXI
Actualmente esta éunha ciencia recoñecida e empleada a nivel mundial. Concretamente en España hospitais e clínicas como La Paz de Madrid estana utilizando con resultados moi satisfactorios.

sábado, 12 de febrero de 2011

Infartos cerebrais e música

Unha nova do periódico El Mundo de marzo do 2009 descubría o estudo realizado, entre outros, por María Jesús Funes da Universidade de Granada. Despois de experimentar con 3 pacentes que sufriran un infarto cerebral e que perderan a visión no lado esquerdo, chegaron á conclusión de que a música creaba tal sentimento de optimismo, que podían mellorala. As súas cancións favoritas conseguían activar as rexións cerebrais que estaban relacionadas coas emocións positivas e tamén eran capaces de reactivar zonas moi próximas a onde se orixinou o infarto.
Outras investigacións realizadas en Finlandia con 60 persoas que tamén sufriran un ictus demostraron que escoitar un par de horas diarias a súa música preferida melloraba a sua atención e as puntuacións en probas de escalas verbais e diminuía a súa depresión e confusión.

domingo, 6 de febrero de 2011

Estudo sobre os efecto da música

A Universidade de Glasgow fixo no ano 2008 un estudo sobre como influía a música nas persoas que frecuentaban os clubes de Reino Unido.




Con este descubriron que músicos como Robbie Williams son capaces de calmar as persoas ebrias, pero que , por exemplo, os riffs dos Rolling Stones e algunhas liñas de baixo de cancións de hip hop poden incitar á violencia.



"The time of my life" the Dirty Dancing facía que as mulleres bailasen de maneira provocativa e se orixinaran multitude de enfrentamentos entre os homes dos locais.




Finalmente, tamén descubiron que "Highway to hell" de AC/DC e Brown Sugar dos Rolling daban lugar a actitudes machistas entre os varóns.



sábado, 5 de febrero de 2011

A dopamina e a música

Que é?
A dopamina e unha neurohormona producida polo hipotálamo. Relaciónase coas actividades motrices, as emocións (sobre todo motivación e adicción) e as sensacións de placer. Poderíase dicir que forma parte do "sistema de recompensa" dos seres humanos. O mal funcionamento dela, produce certos problemas de psicosis.

Como se ralaciona coa música?
Un estudo realizado pola Universidade McGill de Montreal, Canada descubríu que esta substancia tamén se pode liberar cando escoitamos unha peza. A sensación que nos produce escoitar unha canción que había tempo que non oiamos, ir a un bo concerto ou incluso cando o cerebro se anticipa o que vai a soar está regulada pola dopamina. Durante o estudo, alguns dos voluntarios ata sufrían calafríos. Valorie Salimpoor, un dos neurocientíficos responsables do estudo, chegou a dicir que "este sentimento de plenitude que experimentamos por esta substancia e o motivo de que a música exista dende hai tanto tempo".

Como podemos ver, está cientificamente demostrado que a música afecta ás persoas.

jueves, 3 de febrero de 2011

Características e instrumentos musicais e como nos afectan:

O tempo:
Os tempos lentos entre 60 e 80 pulsacións por minuto (o latezo dun corazón en repouso) orixinan:
-Tranquilidade
- Sentimentalismo
-Tenrura
Os máis rápidos, de 100 a 150 pulsacións dan lugar a :
-Alegría
-Excitación

O ritmo
Os ritmos máis lentos producen:
-Paz
-Serenidade
-Calma
-Tristeza

Os ritmos máis rápidos dan lugar a:
-Alegría
-Excitación
-Activación motora
- Necesidade de exteriorizar sentimentos

Armonía:
Os acordes consonantes asocianse ao equilibrio, repouso e tranquilidade.
Os disonantes á inquietude, preocupación ou axitación.

Altura das notas:
As notas máis altas actúan sobre o sistema nervioso, o estado de alerta e o aumento de reflexos no receptor.
As notas máis baixas adoitan producir tranquilidade.

Intensidade:
A intensidade dunha peza dependerá en gran medida do que provoque, e dicir, se os demáis elementos fan que sexa tranquilizante a súa intensidade non debe ser moi alta para que non moleste.

Instrumentos:
Corda: son instrumentos máis penetrantes e expresivos.
Vento: son máis alegres e vivos. Recoméndase escoitar composicións onde soan para mellorar o estado de ánimo.
Percusión: incitan á diversión e o movemento

A música e os estados de ánimo (2)

Son moitos os estudos que demostran que as persoas somos capaces de asociar unha canción con un estado de ánimo. Incluso sentíndonos mal ou tristes podemos mellorar esa sensación coa axuda das cancións que consideramos máis alegres ou festivas. A primeira vista parece algo un pouco estraño, pero temos un exemplo fácil: as nanas. Estas composicións son capaces de relaxar e calmar tanto os nenos como para facer que se queden durmidos.

domingo, 30 de enero de 2011

Psicoloxia da música



É a ciencia que estuda e investiga os efectos da música no ser humano. Iniciouse a comezos do século XX e dende aquela os métodos e obxectivos foron variando. Esta disciplina encargase de temas como a conducta, certos trastornos, os gustos, análisis dos elementos musicais ou a aprendizaxe mediante a música.



Música e estados de ánimo:


Escollemos nos a música segundo nos atopemos ou é ela quen o determina?

Xa dende a época dos gregos se descubríu o efecto dela sobre as persoas. Dicían que se podía aliviar aos deprimidos e calmar os violentos, coma un medicamento máis. Poderíamos dicir que ese foi o inicio da musicoterapia.
Pero esto tamén o podemos trasladar á vida cotidiana: quen non se anima cando entra nunha discoteca? Quen non se emociona coa música dun funeral? Os diferentes estilos, os instrumentos utilizados ou as letras das cancións poden facer que nos sintamos dunha forma determinada.

martes, 18 de enero de 2011

Música en relación á idade

Música para un feto:
O feto dentro do útero percibe os latexados cardíacos e os movementos respiratorios maternos e estes son para el os seus parámetros de benestar. Polo tanto, dise que as embarazadas que diariamente dedican un tempo para relaxarse escoitando música, poden axudar aos seus bebés a sentirse máis acougados e felices. A música que o bebé, escoite durante o embarazo e incluso despois do nacemento, ten un efecto de harmonía e paz dentro del. Segundo o doutor Martínez, a música debe ser suave e sen grandes variacións de volume nin de ritmos. A música clásica e en especial o piano, son moi útiles para relaxarse. Tamén é adecuada a específica para relaxación que inclúe sons naturais como o das ondas. Investigacións realizadas por un grupo de psicólogos ingleses demostraron que os bebés recordan as melodías que escoitaron dentro do ventre materno. Segundo informes da doutora Alexandra Lamont, da Universidade de Leicester, os bebés, durante o primeiro ano de vida, poden recordar e preferir a música que oíron durante a súa xestación.


Música para un bebe:
A música ten un papel fundamental no desarrollo do bebé non só os relaxa e os axuda a dormir, senon que tamén se demostrou que a exposición a certas melodías ( como a música clasica, música cristiana e cancions de música latina romantica) mellora o coñecemento auditivo, intelectual u emocional, regula os ritmos naturais do corpo, promove o desarrollo da memoria e reduce o estrés de maneira significativa. Os bebés son máis sensibles á música do que os adultos. Ademais, a música fai que os bebés sexan moi tranquilos, serenos e os pais poidan gozar desta actividade con eles. A partir do primeiro ano de idade os nenos teñen maior preferencia pola música viva e rápida como "As catro estacións", de Vivaldi o Mozart.