Nace na cidade de Nueva Orleáns a orillas do Missisipi a principios do s.xx . A actividade musical
centrábase nun barrio chamado Storyville onde se escoitaban distintas músicas como: o Blues, o Gospel,
e o rag-time.
En Storyville xorde a primeira banda de negros. Posteriormente os blancos trataron de imitar ós negros
e xurdiu un novo estilo chamdo Dixieland. A banda máis famosa a “Original Dixieland Jazz-Band”grabada en 1917
ANOS 20:JAZZ CLÁSICO
Tocábase en pequenas bandas de 7 ou 8 músicos: trompeta, clarinete, contrabaixo, tuba e saxo.
Non esqueza que neste momento o blues estaba na súa época dourada, e iso influíu no jazz (escala pentatónica
e estrutura de 12 compases).
ANOS 30:SWING
Xorde o swing que é un jazz máis lixeiro, máis bailable e con moito ritmo.
Aparece a Big-Band , é unha música máis académica, máis perfeccionista e máis europea.
Xa non hai improvisacións, todo se escribe na partitura
Anos 40:BEE-BOP
Caracterízase por ter tempo rápido, moi vivo, estrutura de 32 compases. Son catro estrofas de 8 compases
cada unha. As melodías son fragmentarias, con moita improvisación e unha armonía máis complexa.
ANOS 50:COOL –JAZZ
Son melodías máis cantábles e máis memorizables, pero cunha armonía complexa. Empregan instrumentos
e invéntanse as escobillas da batería.
ANOS 55:HARD BOP
Vólvese ó Bee-Bop (funky) acentuando máis as súas características.
ANOS 60:JAZZ MODAL
Xorde con Miles Davis principalmente. É un jazz que funciona a base de improvisacións modales, propio da
música europea. A modalidade significa que non existen xerarquías nos graos da escala, todos teñen a mesma
importancia.
ANOS 70:FREE JAZZ
É un jazz máis libre.
ANOS 80-90:VOLTA Ó BE-BOP
É un jazz de discoteca .A nova música negra (hip-hop,o rap, e o funk) era unha mestura de todo co fin de bailar.
